ازمهمات محرم آنكه:بر هر يك از دوستان آل محمد صلي الله عليه وآله بحكم «ولايت و وفاداري و ايمان به خداي علي عظيم و رسول كريم صلي الله عليه و آله مي سزد كه در دهۀ اول محرم تغيير حال دهد در«دل و صورت و هيئت او»

اثار اندوه از آن مصائب بزرگ و نوائب سترگ كه برآن خاندان جليل رو داده ظاهر گردد و لا محاله پارهاي از لذات خويش را از خوردن و نوشيدن بلكه خواب و سخن واگذارد و بمنزلۀ كسي باشد كه به پدر يا فرزند او مصيبتي  وارد آمده است و حرمت ناموس خداي جل جلاله و حرمت رسول گرامي او و حرمت امام عليه السلام را از حرمت جان و خاندان خويش پست تر نشمارد و دوستي نسبت به جان و فرزندان و اهل و عيال خود را از دوستي پروردگار و پيغمبر و امامش صلوات الله عليهم بيشتر نداند و گفتار خدايتعالي را كه فرمايد:

«قل ا ن كان آباوكم و ابناوكم…سوره توبه آيه 24»(يعني بگو اي محمد اگر پدران شما و برادرانتان وزنان و قوم وقبيلۀ شما و امواليكه كسب ميكنيد و تجارتي كه از كساد آن ميترسيد و منزلهائيكه مورد پسند شماست در پيش شما محبوبتر باشد از «خدا و رسول او و جهاد در راه او»پس منتظر باشيد تا فرمان خدا برسد و خداوند مردم نافرمانِِبدكار را هدايت نميكند.

يكي از فرزندان كوچك خود را ديدم كه در دهۀاول اين ماه نان خالي ميخورد و از خوردن خورش ديگر باآن خودداري ميكردو حال آنكه هيچ كس از آنان كه ميشناختم باو چنين دستوري نداده بودندو دانستم كه حبِ باطني او را بر اين كار واداشته است.وهرگاه كسي نتواند كه در تمام اين دهه چنين كند لامحاله در روز نهم و دهم و شب يازدهم ترك لذات را شيمۀخود سازد و لامحاله در هر روز دهۀاول به زيارت معروفۀعاشورا بپردازد و در روز دهم تا عصر از خوردن و نوشيدن خودداري كند بلكه جز در مقام ضرورت از سخن گفتن و ديدار برادران بپرهيزد و انروز را روز اندوه و گريه و زاري خود قرار دهد و اگر بتواند در خانۀخويشتن خالصانه عزاي حسين عليه السلام را بر پا دارد و اگر نتواند در مساجد يا خانه ها ي دوستان به اين كار همت گمارد و اين كار را از ديدۀمردمان پوشيده دارد تا از ريا دور و به اخلاص نزديكتر باشد و قسمتي از روز خود را در مجامع عزا بگذراند و بقيه را در خلوت بعزاداري مشغول گردد و در گريه و اندوه نظرش مواسات با اهل بيت صلوات الله عليهم وآنچه را كه از طرف دشمنان از صدمات ظاهر بر آنها وارد شده است بوده باشد.

و لكن غافل از اين نباشد كه بحسين عليه صلوة والسلام هر چند در ظاهر امر صدماتي رسيد كه مانند ان بهيچيك از انبيا و اوصيا بلكه به هيچ فردي  از مردم نرسيده و نشنيده ايم كه رسيده باشد ويژه تشنگي كه به آن حضرت عليه السلام وارد شد و از الفاظ و احاديث قدسيه و غيرآن مستفاد ميشود عقول تحمل آنرا ندارد و مصيبت او بابت شهدائي كه از خاندان  او بدرجه رفيعه شهادت رسيدند و صدماتي كه بحرم محترم او وارد آمد- و گوئي با حبيب خود پيمان بسته بود كه در راه رضاي او به هرگونه  قتلي كه ساير مقتولي به ان كشته شده اند از سربريدن و نحر شدن و قتل وتشنگي و احزان و غير آنها تن در دهد و با همۀاينها آنچه به روح شريف او از بليات و تجليات انوار و كشف سبحات جلال و شوق ديدار و وصال ميرسيد تمام اين شدائد و سختي ها را آسان مينمود بلكه شدائد آنها را بلذات مبدل ميساخت چنانكه برخي از يارانش خبر داده و گويد :

هرانگاه كه امر برآن حضرت سخت ميگشت رنگش سرخ تر و خرسندي حالتش بيشتر ميگشت ولي مصيبات و سختي هاي وارده بر بدن مبارك و دلهاي اهل بيت محترمش و هتك حرمتهائي كه در «طف»ازآن بزرگوار نمودند ارواح را مي زدايد و احزان را بجنبش و هيجان مي آورد پس بايد هرآنكس گه خود را از دوستان او ميداند نيز اظهار اندوه نمايد و ناله اش در مقام مواسات با سيد السادات صلي الله عليه وآله بحدي برسد كه با اين مصيبت عظمي متناسب باشد

و چنين باشد كه گوئي آن مصيبات بر شخص خودش و عزيزانش و فرزندانش و اهل و عيالش وارد آمده است چرا كه بنصِّ جدش صلوات الله عليه و آله انحضرت اولي بهر كسي است از خود او  و اوست كه قبول اين مصيبات فرموده و جان گرامي خود را براي رهبري شيعيان خود فدا ساخت تا انان را از عذاب دردناك رهائي بخشد و اولاد وعزيزان خود را يتيم ساخت و به اسير شدن زنان و زينب و سكينه خود و ذبح اصغر و اكبر و برادران و عترت خويش راضي شد تا مردم را از گمراهي و پيروي گمراه كنندگان مستخلص كند تا بشكنجۀآتش گرفتار نشوند و از گناهان بزرگ نجات يابند و اين تشنگي عظيم را تحمل فرمود تا شيعيان خود را از رحيق مختوم سيراب نمايد پس به حكم  صفات كريمه و اخلاق حميده (در مقام وفا و مواساة)بر شيعيان او واجب است كه آنان نيز انچه كه ان بزرگوار براي آنها بذل كرده آنها نيز بذل كنند وانچه را كه او به جان خويش فدا داده انان نيز فدا دهند و اگر چنين كنند حق مواسات را هنوز به جا نياورده اند چرا كه نفس شريف او را با ديگران مقايسه نتوان كرد...

سپس با زبان حال و صدق مقال بگويد :يا سَيّدي ؟! اي كاش من در تمام اين بلايا و كليۀاين رزايا فداي تو ميشدم و اي كاش اهل و اولاد من بجاي اهل و اولاد تو كشته و اسير ميگشتند و اي كاش تير حرمله به گلوي  شير خوار من ميرسيد و اي كاش پسر من، به جاي علي عليه السلام پسر تو قطعه قطعه ميشد و اي كاش تشنگي بين من و آسمان مانند« دود » مينمود  و اي كاش از الم اين جراحات جان من در عوض جان تو قربان ميگشت و اي كاش آن تير محل نحر مرا مي دريد و اي كاش آن تير دل مرا ميشكافت و اي كاش حرم من و خواهران و دختران من بذلت اسيري گرفتار ميشدند و در شهرها و بازار برده فروشان آنها را ميگردانيدند و اين خواري و دربدري براي اهل و عيال تو نبود و اي كاش ما داخل آتش ميشديم و گرفتار عذاب ميگشتيم و اين مصائب ازتو دور ميگشت اگر خداوند جل جلاله كه از قلب تو اگاه است بداند كه اين گفتارهاي تو از روي راستي و درستي است اين صدق مواسات را نسبت به سيد السادات از تو خواهد پذيرفت و تو را در جوار آنها در نشيمن صدق خواهد نشانيد و از اهل و ياران آنها قرار خواهد داد ولي الحذر الحذر از دروغ دردعوي و غرور در گفتاراز اينكه اين اظهار رضا به بلا ها از روي راستي نباشد و حال و دل تو بعشري از اعشار مصدق گفتار تو نباشد كه خود به خود درجۀ صديقين را به جايگاه كذب و اسفل السافلين و محل منافقين مبدل ساخته اي.

نقل از مراقبات عارف بزرگوار ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي رضوان الله تعالي عليه البته با كمي تغيير در متن 

حضرت امام صادق عليه السلام ميفرمايند:

شكم در اثر پر خوري طغيان ميكند و بهرين حالت بنده در حضور خدا وقتي است كه شكم او از غذا

خالي باشد و بدترين حالت انسان در حضور خدا ،با شكم پر است .بحار ج66 ص336

پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله  ميفرمايد:

در غير ياد خدا ،زياد سخن نگوئيد؛زيرا سخن زياد در غير ذكر خدا سبب قساوت قلب ميشود؛چه اينكه دورترين مردم از خدا كسي است كه قساوت قلب داشته باشد.

منبع الامالي،شيخ طوسي حديث اول

آخوند ملا حسينقلي همداني رحمةالله عليه در نامهاي به مرحوم سيد علي آقا ايرواني  رحمةالله عليه مينويسد:

جناب آقا الحذر،الحذر من قواطع الربعة كثرةالكلام،كثرةالطعام،كثرةالمنام، كثرةالمجالسةمع

الانام و عليك بتقليلها و تبديلها بذكر الله الملك العلام في الليالي و الايام.

يعني:از اين 4چيز كه مانع وقاطع سير الي الله است پرهيز كن زياد حرف زدن،زيادخوردن،

زياد خوابيدن،زياد با مردم نشستن{معاشرت} وبر تو باد به

 كم كردن اينها و تبديل ان به ذكر خداوند در شبانه روز

 

نخوردن مال حرام ونداشتن لباسي كه از مال حرام درآن وجود دارد از شروط مهم و اوليه براي استجابت دعا است در بعضي روايات آمده خوردن مال حرام مانع استجابت دعا تا40 روز ميشود.

در جواب جناب خوابگرد كه از مستجاب نشدن دعا گله كرده بودن  ميگم كه :اصلاً دعايي كه مستجاب نشه نداريم.فقط شكل استجابت دعا با اون شكلي كه ما در نظر داريم  فرق ميكنه يعني ممكن شما دعا بكنيد كه يه امري اتفاق بيفته ولي هيچ تاثيري نبينيد كه در اين صورت طبق روايات  چون مصلحت نبوده در عوض بلاهايي بخطر اون دعا از شما دفع ميشه يا اينكه در اخرت اجر دعا را ميبينيد كه وقتي ديديد چه اجري بهتون مي دند ارزو ميكنيد اي كاش  هيچ دعايي ازتون مستجاب نمي شد كه بيشتر اجر بهتون بدند.

اما اكثراً يا اهل يه گناهاني هستند كه خودشون اونها را گناه نميدونن مثلا طرف تا خونه خلوت ميشه ميره پا ماهواره و اينترنت  ميشينه فيلم و عكس سكسي ميبينه بعد هم گله ميكنه هر چي دعا ميكنم اثر نميده بعد هم ميگه راستي اينها گناهه ؟ميگي آره؟ميگه فكر نكنم اخه اينها خارجين مسلمون كه نيستند !!!يا هر روز كلي ساز و آواز زن كه مناسب لهو و لعبه را گوش ميده  بعد هم كه تذكر ميدي باز هم ميگه نه گناه نيست.من نميدونم اينا چطوري مجتهد شدند كه نه زبان عربي بلدند و نه فقه و اصول اما كمپاني فتوا دادن هستند!!! بابا بد نيست يه كمي رسال توضيح المسائل را نگاه كنيد.

به سوالاتي كه در زير جناب آيت الله بهجت جواب دادن نگاه كنيد  

به نظر جناب عالی در چه شرایطی دعا مستجاب است؟

ج: بسمه تعالی- شرط استجابت دعا ترک معصیت است « أوفو بعهدی أوف بعهدکم بقره/40 » « فاذکرونی أذکرکم. بقره/152 » « أدعونی أستجب لکم. مؤمن/ 60 » گاهی مصلحت در غیر تعجیل است و گاهی مصلحت در تبدیل به احسن است؛ داعی خیال می کند مستجاب نشده است و اهل یقین می فهمند.

  زیاد مرتکب معاصی می شوم و هر چه تلاش می کنم، موفق نمی شوم.

ج: بسمه تعالی- نقل شده از أحد الحسینین قدس سرهما ( یعنی الخلیلی و النوری ) که برای این مقصود، حمد و سوره، اهدا شود برای مدفونین از مؤمنین و مؤمنات در مشاهد ثمانیه مشرفه: «حرمین شریفین»، «نجف اشرف»، « کربلای مشرفه»، و«الکاظمیه المشرفه» و «سامراء المشرفه» و «المشهد الرضوی المشرف» و «قم المشرفه» و حمد و سوره برای مدفونین در سائر مشاهد مشرفه.

الحمد لله الذي جعلنا من المتمسكين بولايه علي بن ابي طالب و الائمه عليهم السلام

بزرگترين عيد امت اسلام عيدي كه تمام انبياء آن را عيد ميگرفتند را به محضر مقدس حضرت بقيةالله الاعظم وهمه محبان امير المؤمنين تبريك ميگويم .

 پيامبر اعظم صلوات الله عليه و آله  در خطبه غدير ميفرمايند  كه:

 حاضران به غايبان و پدران به فرزندان بايد اين خبر {جانشيني و امامت حضرت علي بعد ازپيامبر را بر امت اسلام}را تا روز قيامت برسانند.

يعني به همه واجب است كه پس از اينكه پيام غدير را فهميدند به تبليغ بپردازند.ساده ترين روش هم اينه كه تبليغ كنيد براي مجالسي كه ذكر ائمه ميشود.

بنده هم از همينجا به همه بزرگواراني كه  سايت ياوبلاگ دارند يا عضو گروپهاي yahooيا Googleيا ... هستند .ميگم كه مطالبي كه در اين وبلاگ در مورد حضرت علي هست را هركي كه بخواهد در اختيارش ميگذارم تا در اينترنت منتشر كنه .فقط كافيه در بخش نظرات درخواست كنيد و ايميلتون را بذاريد تا براتون بفرستم.برام هم فرق نميكنه بنام چه كسي توي اينترنت منتشر بشه.اين كار را بكنيد حتماً ،شايد تعدادي با اين كار شما شيعه شدند.  دوست نداريد مشمول دعاي مولاي متقيان بشيد.

نگران اشكالاتي هم كه ميگيرند نباشيد هركه سوالي ازتون كرد بلد نبوديد بگيد به وبلاگ دوستمون(شبهاي پيشاور) كه لينكش در سمت راست وبلاگ قرار داره مراجعه كنه تا جواب بگيره .اهل سنت در باطل خودشون يكدل و يكپارچه هستند چرا ما اينقدر در حقي{ولايت امام علي} كه مطمئنيم ، متفرق و سُستيم ميدونيد در اين آمار گيري اخير نسبت به آمار گيري قبل جمعيت شيعه حدود 8درصد رشد داشته ولي آمار اهل سنت حدود 5/17 درصد رشد داشته .

شما كتاب نوراني الغدير را وقتي ملاحظه ميفرمائيد .نقل است ولي بالاخره بُعد كلامي دارد

در سرتا سر اين كتاب ،علامه (رضوان الله تعالي عليه )ميخواهند كه خلافت و ولايت را اثبات بكنند.ايشان خيلي زحمت كشيده اند و حجت ،از اين نظر تمام شده است.خدا بر علوِّ

درجات امام عزيزمان(رحمة الله عليه)بيفزايد ديديد كه  امام ،صريحاً در مقدمۀ

وصيّتنامه اشان فرمودند :

(اگرعوام اهل تسنّن معذور باشند ،ديگرعلمايشان معذور نيستند .كِي ميتوانند معذور  باشند!)

ما با كسي تعارف نداريم .اين يك بحث علمي است .

وقتي حديث غدير را سيصد وشصت ،عالم سنّي در طول تاريخ

در فاصله هاي زماني نقل كرده باشند .ديگر اگر اين براي كسي

يقين آور نباشد بايد به يك روانپزشك معرفي شود ،اين واقعيتي است .

وقتي يك نفر ،آدم معتبر ميايد چيزي ميگويد .ما قبول ميكنيم ...

زمانِ علامه اميني رحمةالله عليه ،وزير فرهنگِ عراق ،كه آنها وزير معارف ميگويند و سُنِي هم بوده ،يگانه فرزند پسري داشته كه مريض ميشود و او را پيش اطبّا ميبرند .اين طرف آن طرف،خلاصه هر جا كه ميبرند ،جواب يأس ميشنوند كه اذيتش نكنيد و اين بچه را يك گوشه ببريد كه لااقل راحت جان بدهد و كارش تمام بشود .خدا ان شاءالله بحق صاحبانِ ولايت،بر سر كسي نياورد... وزير سني ميگويد  ما كه از همه جا دستمان

خالي شد ؛اميني{منظور علامه است}كه ميگويند اين قدر دم از مولايِ خود ميزند و به تمام دنيا مسافرت ميكند و به كتابخانه هاي جهان ،زياد سفر ميكند و (الغدير)مينويسد .به اين بگوييم ببينيم ميتواند كاري بكند يا نه ؟مرحوم اميني فرموده بودند كه ديدند كسي در ميزند ،آمدند و گفتند اقا  يك كسي از طرف وزير فرهنگ امده و با شما كار دارد ...

رفتند دم در .ديدند  كه بله يك نامه اي فرستاده كه (اقاي اميني پسر ما دارد ميميرد  تمام اطبّا جوابش كرده اند .شما ميتوانيد  از اين مولايتان چيزي بگيريد ؟)حالا در اين جا دقت كنيد .مرحوم اميني نامه را ميگيرد و زيرش مينويسد :

(بسم الله الرحمن الرحيم  خداوند به بركت اميرالؤمنين سلام الله عليه  فرزند شما را شفا داد) نه اين كه (مي دهد) يا (خواهد داد) ، شفا داد .نامه را در دستِ شخص ميدهد . اين شخص آزان طرف نامه را ميبرد ؛علامه هم از اين طرف ميرود به حرم .روبه روي ضريح مطهر ميايستد و ميگويد كه :(آقا ما يك حواله اي فرستاديم ،اين حواله  خلاصه خراب نشود.) ميروند مي بينند بچه بلند شده  نشسته  است .چه مريضي؟!چه بيماري ؟اطبا دست به دهن ميمانند .شما اسم اين را چي مي گذاريد ؟اين قدر انسان اعتماد داشته باشد  كه بنويسد .خدا شفايت داد و بروند ببيندد همين طور است . من بارها به دوستان عرض كردم  و مي گويم كه :

آقايان ،عزيزان ،خواهران سُنَنِ الهي عوض نميشود ... خلاصه ميخواهم بگويم

آنچه كه عوض ميشود مردم اند اميرالمؤمنين عليه السلام همان

اميرالمؤمنين است .با همان قدرت ،با همان آقايي ،با همان كرم و فضل ،

ولي ديگر يك (اميني)نداريم

پيامبر اكرم فرمودند:

«لكل نبيٍّ وصيٌّ   وانِ وصيي و وارثي علي بن ابيطالب » يعني:

براي هر نبي  وصي و وارثي است و بدرستيكه  وصي و وارث من علي بن ابيطالب است

منبع:مناقب ابن مغازلي  ص 201انتشارات اسلاميه تهران

واقعلاً اين امام چقدر مظلوم هستند يك دونه اعلاميه براي جشن  حضرت نديديم چراغاني هم كه به ندرت  بسيار متآسف شديم.

اين القاب مولي امير المؤمنين يعني:

 علي خليفه رسول الله في امته من بعده

خليفه الله علي عباده

الخليفه بعدي(بعد الرسول صلي الله عليه و اله)

را در اين منابع از اهل سنت ميتوانيد ببينيد :

شرح ارجوزه سعديه – علامه السعدي الخزرجي الشافعي ص273 مخطوط

نهايه العقول- علامه فخر الدين عمر الرازي

شرح المقاصد -علامه التفتازاني ج2 ص7 طبع الاستانه وج2 ص 213

مجمع الزوايد -الحافظ نورالدين علي بن ابي بكر ج8 ص314چ مكتبه القدسي قاهره

و در ج5 ص185 صريحاً حضرت علي عليه السلام را خليفه معرفي ميكند

السيرةالحلبيه – العلامه الحلبي الشافعي ج1 ص 380 چ مصر نقل از (الستيعاب)

تاريخ الامم والملوك – علامه طبري ج2 ص 62 چ مصر-الستقامه

ينابيع المودة- علامه سليمان القندوزي (ص53 چ اسلامبول)

المناقب المرتضويه – علامه محمد صالح كشفي ص92 چ بمبئي و ص 116

لسان الميزان – علامه ابن حجر العسقلاني  ج2 ص414 چ حيدر آباد دكن و ص 449

بحر المناقب-علامه شيخ جمال الدين –ابن حسنويه- حنفي( ص 39 مخطوط و ص 78 )

تفسير طبري – علامه طبري ج19 ص 68 چ مصر-الميمنيه

تفسير الثعلبي- علامه ثعلبي (في مناقب عبدالله شافعي ص 75 مخطوط)

فرائد السّمطين – علامه حمويني   مخطوط در چند جا

الرساله الاعتقاديه –علامه ابوبكر مومن الشيرازي (في مناقب الكاشي

 ص 216 مخطوط)

شرح تجريد الاعتقاد (الشرح القديم) علامه شمس الدين محمود بن عبدالرحمن 

ص 251 مخطوط و ص 249

علامه مجلسي رحمه الله عليه در عين الحيات در مورد تعيين جانشين پيامبر

 ص 92  اينگونه مي نويسد:

امامت بدون نص{سخن روشن و آشكار ،سخني كه فقط يك معني دارد} نميباشد و صاحب عقل مستقيم بعين اليقين  ميداند  خداوندي كه جميع جزئيات احكام  را حتي بيت الخلاء رفتن و جماع كردن وخوردن و آشاميدن را بيان فرموده و به عقل مردم واگذار نكرده البته امر خلافت و امامت كه اعظم امور است و موجب بقاي احكام شريعت و صلاح امت و نجات ايشان است به عقول ضعيفه خلق واگذار نخواهد كرد.

در مورد اين مطلبي كه ميخوانيد هر جا حرف«چ» به تنهايي آمده يعني ،چاپِ

مثلاً چ مصر يعني چاپِ مصر در ضمن نام كتب را با رنگ قرمز مي بينيد

درمورد لقب

 « وصي رسول الله في امته من بعده»

يعني اينكه جانشين رسول خدا صلي الله عليه و اله در امت او علي عليه السلام است كتب  زير ازاهل سنت رواياتي در اين خصوص دارند:

الفضائل الجامعه –الحافظ ابو بكر بغدادي

المناقب- علامه الموفق بن احمد خوارزمي ص 250 چ تبريز

بحر المناقب-علامه شيخ جمال الدين محمد بن احمد حنفي ص 99 مخطوط و

 ص 60 و ص 119

تفسير طبري – علامه طبري ج19 ص 68 چ مصر الميمنيه

الرساله الاعتقاديه –علامه ابوبكر بن مومن الشيرازي (في مناقب الكاشي

 ص 216 مخطوط)

المناقب المرتضويه – علامه مير محمد صالح كشفي ص98 ص 129

كنوز الحقايق – علامه المنادي ص 130 چ مصر- بولاق

ذخائر العقبي – علامه محب الدين الطبري  ص 71 چ مصر- المكتبه القدس

مناقب امير المؤمنين – ابو الحسن علي بن محمد الشافعي (ابن مغازلي)مخطوط

در چند جاي كتاب فرائد السّمطين – علامه حمويني   مخطوط 

مفتاح النبي – علامه محمد خان بن رستمخان البدخشي  ص64 مخطوط

تفسير الثعلبي- علامه ثعلبي (في مناقب عبدالله شافعي ص 75 مخطوط)

مختلف التأويل الحديث- علامه الدينوري ص 276

شرح تجريد الاعتقاد (الشرح القديم) علام شمس الدين محمود بن عبدالرحمن

  ص 251 مخطوط

التذكره- سبط بن جوزي (47 چ الغري)

الاربعين-الحافظ –ابن ابي الفوارس(ص149 مخطوط)

البته منابع فوق قسمتي از منابع است نه همه آنها كه ما بخاطر طولاني

شدن از آوردن بقيه منابع خودداري كرديم . چرا كه:

 در خانه اگر كس است يك حرف بس است

۳ دليل براي اينكه پيامبر براي جانشين بعد از خود وصيت  فرمودند

۱- جميع پيغمبران ، وصيّ و جانشين  تعيين فرمودند چگونه ميشود كه پيغمبر آخرالزمان جانشيني تعيين نفرمايد با آنكه شفقت و مهرباني او به امت خود از جميع پيامبران  بيشتر بود و او رحمة للعالمين بود و پيغمبرانِ  ديگر را احتمال مبعث  پيغمبر ديگر بعد از ايشان بود  و در حاليكه پيغمبر اكرم  صلي الله عليه و اله  ميدانست  بعد از او پيغمبر نخواهد بود پس حتماً وصيت كرده .

2-پيغمبر اكرم در ايام حيات شريف خود هرگز غيبتي اختيار نمي فرمود مگر اينكه خليفه

و جانشين به جاي خود نصب ميفرمودند  پس در غيبت كبري خود يعني ارتحال به عالم بقا چگونه ميشود كه جانشين براي خود تعيين نفرمايد.

3-پيامبر جميع امت خود را به وصيت كردن امر مي نمود  پس چگونه ميشود كه خود پيامبر وصيت را ترك فرمايد.

ضمن عرض سلام و تبريك عيد سعيد قربان به محضرنوراني مولايمان حضرت

مهدي صلوات الله عليه و همه مسلمين جهان .عرض ميشود مطلع شديم  به مناسبت

فرا رسيدن روز عرفه وعيد غدير ، ستاد بزرگداشت عيد غدير به مدت ده شب مجلس

 وعظ و خطابه اي با سخنراني شيخ محمد حسن يوسفي ترتيب داده است .

از همه اصفهاني بزرگوار دعوت ميكنيم حتماً از اين عاشق و دلسوخته حضرت

مهدي ، سخنران بين المللي كه سخنانش براي عارف و عالم گرفته تا عوام الناس

روح افزا و مفيد است را دريابند و حتماً با خانواده و دوستان  در اين مجلس

حضوربه هم رسانند.

آدرس  اصفهان  خيابان ابن سينا مسجد اقا نور

مرحوم محمد جواد انصاري همداني رحمةالله عليه عارفي كامل بود كه

 تمام مراحل سلوك را گذرانده بود.

وحكايات جالبي از ايشان را ميتوانيد در سايت صالحين شيعه كه

 لينك كردم مطالعه كنيد.ايشان در اواخر عمر شريفش سفري به

 همراهي شاگردش حاج آقا سبزواري به كشور پاكستان داشتند.

جناب دكتر علي انصاري نقل ميكرد كه: از والد محترم

سبب اين مسافرت را پرسيدم  ايشان فرمود:عاشق سوخته دلي به نام اُتميش در

آنجا بود و ما از جانب خداي تعالي وظيفه پيدا كرديم  كه به ياري ايشان بشتابيم .

 و مرحوم والدم بارها  ميفرمود  كه :خداي تعالي بخل ندارد و اگر كسي

شرائط تقوي را در خودش ايجاد كند  خداوند  استاد كامل را به او ميرساند

 ولو اينكه از آن طرف  عالم باشد.

عاشق كه شد كه يار به حالش نظر نكرد

 اي خواجه درد نيست و الا طبيب هست

روش تربيت ايشان همان راه و شيوۀمرحوم آخوند ملا حسينقلي همداني بود،

يعني التزام كامل به شرع  اسلام و اينكه سالك تنها از طريق شرع است كه

 ميتواند به جايي برسد،حاصل حرفش اين بود كه (بدون عمل به احكام  شرع ،

سالك نميتواند به جائي نمي برد).آيت الله انصاري رحمةالله عليه  ميفرمود ند كه:

تبعيّت كامل از علماء شريعت  اولين قدم سالك  است

 و خطر مهمي كه سالك دراين مسير دارد بدبيني به علماءشريعت است.

 ايشان خود بسيار ملتزم و متعبد به شرع بودند ،علاوه بر انجام واجبات و ترك

 محرمات ،تمام مستحبات و پرهيز از مكروهات را  در حد توان انجام ميدادند

حتي اگر در شب چند بار از خواب بيدار ميشدند قبل ازاينكه دوباره

 بخوابند وضو ميگرفتند.