آجرك الله ياصاحب الزمان

با سلام و عرض تسليت به همۀمحبان امام حسين عليه السلام به مناسبت روز عاشورا

 سلام بر رقيه  سلام الله عليها:

دُردانه كجا ويرانه كجا                      بر پيكر گل، تازيانه چرا

زين غصه و غم جادارد اگر             ويرانۀ ويرانه ويرانه شويم

قسمتي از مصائب كربلا:

سپاه ابن زياد براي لحظاتي جنگ را متوقف كرد ند،سپس برگشتند و گردا گرد امام حسين عليه السلام قرار گرفته و آن حضرت را محاصره كردند . در همين زمان بود كه عبد الله پسر امام حسن صلوات الله عليه كه كودكي نابالغ بوده،از خيمۀ زنان خارج شد و شتابان دويد تاآنكه پهلوي امام حسين رسيد،عمۀاو حضرت زينب سلام الله عليها خود رابه او رسانيد و تلاش ميكرد تا او را از رفتن باز دارد ،اما او پافشاري ميكرد و ميگفت:به خدا قسم از عمويم جدا نخواهم شد .

در اين حال (ابجر بن كعب)و طبق روايتي ديگر (حرمله بن كاهل)جلو آمده،شمشير خود را كشيده و ميخواست آن را بر سرامام بزند كه عبدالله فرياد برآورد ((واي برتو  اي حرام زاده  آيا ميخواهي عموي مرا بكشي؟))

 پس شمشير را فرود آورد،عبدالله دست خود را سپر قرار داد (تا به عمويش نخورد)،دست عبدالله قطع شد و به پوستي آويزان ماند ،فريادش برخواست:

((مادر جان)).امام حسين او را درآغوش گرفت و فرمود )) اي پسر برادرم !بر تلخي اين مصيبت كه برتو وارد شد صبر نما و از خدا طلب خير كن ؛زيرا خداوند تو را به پدران  شايسته  ملحق خواهد نمود .

راوي گفت :حرملةبن كاهل  تيري  به سوي عبد الله كه در آغوش امام عليه السلام بود پرتاب كرد،تيراو را ذبح كرد{ گوش تا گوش او را بريد}واو را درآغوش عموي بزرگوارش ذبح شد . پس از اين حادثه  ،شمر بن ذالجوشن لعنت الله عليه.به سمت خيام امام حسين عليه السلام حمله كرد و خيمه ها را با نيزه پاره كرد .سپس گفت :اتشي برايم مهيا كنيد تا خيمه و كسانيكه در آن هستند را با آتش بسوزانم . شيث جلو آمده وشمر را سرزنش و توبيخ نمود ،پس شمر خجالت كشيد و برگشت .

راوي گفت :امام حسين عليه السلام  همه رمق و توان خود را در اثر كثرت زخمها و جراحات از دست داده بود و به حدي تير بر پيكر مبارك اصابت كرده بود كه همانند خارپشتي شده بود در اين حال (صالح بن وهب مزني){لعنت الله عليه }

با نيزه چنان بر پهلوي امام زد كه امام با گونۀ راست از روي اسب به زمين افتاد و پيوسته ميگفت (بسم الله و بالله و  علي ملةرسول الله )....

راوي گفت؟: شمر(لعنةالله عليه)خطاب به لشكر خويش فرياد برآورد:چرا منتظر ايستاده ايد و كار حسين عليه السلام را تمام نمي كنيد ؟

راوي گفت :هنگامي كه شمر فرمان كشتن امام را داد تمام لشكر به امام هجوم اوردند،ابتدا (زرعة بن شريك) با شمشير بر كتف چپ امام زد،امام نيز با شمشير خود زرعه را از پاي درآورد.شخص ديگري جلو آمد و  با ضربه شمشير  به دوش مبارك امام زد ،شدت ضربه  به حدي بود كه امام با صورت بر زمين افتاد.  در اين حين (سنان بن انس نخعي)نيزه خويش را در گلوي امام فرو كرد  و سپس انرا بيرون آورد و در سينه امام فرو كرد پس از آن گلوي امام را هدف قرار داد و تيري رها كرد كه به گلوي مبارك حسين عليه السلام خورد،پس حضرت به زمين افتاد ،سپس بر روي زمين نشست و تير را بيرون آورد امام هر دو دست خود را زير خونها گرفت ،هنگامي كه كف دستانش پر شد ،ان را به سر و صورت و محاسن خود ماليد و مي فرمود: (به ملاقات خدا ميروم در حاليكه به خون خود آغشته ام و حقم را غصب كرده اند) ...

از امام صادق صلوات الله عليه نقل شده هنگامي كه امام حسين به شهادت رسيد  صداي ضجۀملائك در عرش پيچيد،آنها ميگفتند :پروردگارا اين حسين برگزيده تو و پسربرگزيده تو وپسر دختر پيامبر توست.در اين حال خداود سايۀحضرت قائم را به ايشان نشان داد و فرمود (به وسيله اين شخص انتقام ميگيرم)

******

فرازهايي از زيارت ناحيه مقدسه{امام زمان عليه السلام جدشان را اينگونه زيارت كردند}

سلام بر پسر بهشت جاودان ،سلام برپسر زمزم و صفا، سلام برآنكه بدنش به خون آغشته شد، سلام برآنكه شكسته شد حرمت خيمه هايش، سلام برپنجمين نفر از اصحاب كسا، سلام برغريب غريبان، سلام برشهيد شهيدان، سلام بركشته شده بدست زنا زادگان، سلام برساكن كربلا، سلام برآنكه فرشتگان آسمان بر او گريه كردند، سلام بركسي كه نسل او پاكان هستند، سلام برپيشواي دين، سلام برجايگاه حجتها ، سلام برامامان بزرگوار، سلام برگريبانهاي چاك خورد، سلام برلبهاي از عطش خشكيده، سلام برجانهاي رنج ديده، سلام بر ارواح ربوده شده، سلام بربدنهاي عريان {روي زمين مانده}، سلام برجسمهاي رنگ پريده، سلام برخونهاي ريخته شده، سلام براعضاءقطع شده، سلام برسرهاي بالاي نيزه رفته، سلام برزنان از خيام بيرون شتافته، سلام برحجت خداي جهانيان، سلام برتو  و بر پدران پاكت سلام بر تو وبرفرزندان شهيد شدۀ تو، سلام برتو وبر فرزندان ياري كننده ات، سلام برتو و برملائكه آستانت، سلام بركشته شدۀستم ديده، و بر برادر مسمومش، سلام بر علي اكبر ، سلام برفرزند شير خواركوچك ،سلام بربدنهايي كه لباسهايشان به غارت رفت،سلام براهل بيت نزديك پيامبر،سلام بر به خاك افتادگان در بيابانها،سلام بردور افتادگان از وطنها،سلام برمدفونين بدون كفن ،سلام برسرهاي جدا شده از بدنها ،سلام برانكه همۀ اعمال خويش را به حساب خدا نهاده و صبر نمود ،سلام برآن مظلوم بي ياور،سلام بران ساكن در خاك پاك ،سلام برآن صاحب بارگاه عالي رتبه ،سلام برانكه خداوند جليل اورا پاك از هر آلودگي قرار داد،سلام براوكه افتخار ميكرد به او جبرائيل ،سلام بركسي كه گفتگوكرد با او ميكائيل در گهواره اش ،سلام بركسيكه شكسته شد پيمانش ،سلام براو كه هتك حرمت شد سلام براوكه ظالمانه خونش ريخته شد،سلام براو كه با خون زخمهايش غسل داده شد... ،سلام براوكه سرش از قفا بريده شد،سلام براوكه  روستا نشينان او را دفن كردند،سلام براوكه رگ گردنش را بريدند ،سلام برآن حمايت كننده{از دين}كه بي ياورماند،سلام برمحاسن به خون خضاب شده،سلام برگونه خاك آلود ،سلام برآن بدن عريان ،سلام برآن دنداني كه با چوب خيزران برآن نواخته شد،سلام برآن سر بالاي نيزه رفته ،سلام برجسمهاي عريان مانده در بيابان ...

پس اگر روزگار مرا به تأخير انداخت ومشيت الهي مرا از ياري تو باز داشت ونبودم كه بجنگم  با آنان كه با تو جنگ ميكنند و با آنان كه با تو دشمني ميكنند  ،دشمني كنم پس به جاي آن هر صبح و شام  بر تو ندبه و زاري  ميكنم وبه جاي اشك ،بر تو خون ميگريم  از روي حسرت  برتو  از روي تاسف  بر مصيبتهايي كه بر تو وارد آمده تا زماني كه به سبب اين سوز مصائب و غصه هاي طاقت فرسا بميرم ...

...و تحمل ميكردي آزار  واذيت آنان را تا آنجا كه شگفت زده شدند ملائكه آسمانها از صبر تو.پس دشمنان از هر طرف گردا گرد تو حلقه زدند و از پاي درآوردند تو را با زخمهاي فراوان  و جدايي انداختند  بين تو و آرامش را ،و براي تو هيچ ياوري باقي نماند و تو همه چيز را به حساب خدا نهاده و صبر ميكردي ،دفاع ميكردي از زنانِ حرم و فرزندانت تا آنكه تو را از اسب سرنگون ساختند .پس افتادي بر زمين با بدن مجروح در حالي كه لگدكوب ميكردند تو را اسبان با سم هايشان و ضربه ميزدند تو را تجاوزگران با شمشيرهايشان ،در اين لحظه عرق مرگ بر پيشانيت نشست و طرف راست و چپ بدنت منقبض و منبسط مي شد {شايد مقصود اين كلام امام همان دست و پا زدن  باشد}ولي همچنان با گوشۀچشم به خيام و حرمت نگاه مي كردي و مشغول ساخته بود تو را به خود ،فرزندان و اهل بيتت  و با سرعت اسب تو به سوي خيام حرم آمد شيهه كشان و گريه كنان ،چون زنان حرم اسب تو را با اين حال ديدند (بلا زده و خواري رسيده)وديدند زينش واژگون است ،ازپشت پردۀ خيمه ها بيرون آمدند در حاليكه  گيسوانشان را پريشان ساخته بودند بر چهرها و سيلي به صورتها ميزدند و با صداي بلند فرياد ميكشيدند و بعد از عمري عزت به ذلت گرفتار  شده بودند  وبه سوي قتلگاه تو  ميشتافتند كه ناگاه ديدند كه شمر بر روي سينه ات نشسته بود و شمشيرش را بر زير گلوي تو گذاشته بود،محاسنت را با دست گرفته بود و بريد سرت را با شمشير تيزش. درآن حالت حواست باز ايستاد  و نفسهايت  رو به اتمام گذاشته بود. سرت بر بالاي نيزه و اهل بيت تو به اسيري گرفته شدند مانند بردگان  و آنها را در غل و زنجير كردند و بر بالاي  جهاز چهار پايان  صورتهايشان را ميسوزاند  حرارت آفتاب  داغ نيمروزها و ميگذشتند  ازصحراهاو بيابانها ،دستهايشان را با زنجير به گردنها يشان بسته بود و مي چرخاندند در بازارها ...

پس ايستاد خبر دهندۀ شهادت تو نزد قبر جدّت رسول خدا  كه صلوات خدا بر او و بر آل او باد و خبر شهادت تو را به او داد  با اشك ريزان  در حاليكه ميگفت اي رسول خدا كشته شد نوه و جوان تو و شكسته شد حرمت اهل بيت تو و مباح شمردند و به اسارت گرفته شدند بعد از تو فرزندانت و وارد گرديد مصائب و دشواريها  بر اهل بيت تو و بستگان نزديك ،پس رسول خدا مضطرب و ناراحت شد و گريه كرد و قلبش مضطرب شد و تسليت گفتند  شهادت تو را به او فرشتگان و انبياء و مصيبت زده شد در ماتم تو مادرت زهرا  و به رفت و امد پرداختند بين آسمان و زمين  لشكرياني از فرشتگان مقرب  خدا براي تسليت گوئي به پدرت امير المؤمنين و برپا شد برايت مجلس عزا در عرش الهي و بر سر و صورت زدند  در عزاي تو حوران بهشتي و گريه كردند در مصيبت تو آسمان و ساكنانش و بهشت و دربانانش و كوهها و دامنه هايش و درياها و ماهيانش و بهشت و جوانانش و خانۀخدا و مقام ابراهيم و مشعر الحرام ....

                  العطش

                             العطش

                                        العطش

قبل ازاينكه كسي نظري بده در مورد سند زيارت،بايد بگم اهل حديث اين زيارت را زياد معتبر نمي دانند و ما چون با بعضي از قسمتهاي مقاتل  منطبق بود آورديم