از سخنان مرحوم شيخ عبد الكريم حامد:

عمده اش زهد در دنيا ست كه بايد تحصيل بكند .منتهي ما تنهايي نميتوانيم؛بايد از خدا  كمك ومدد بگيريم .(بي مدد او نرود كاري از پيش)

بايد التماس كرد ،دعا كرد و از خدا خواست .مناجات پانزدهم از مناجات خمسه عشر كه مناجات زاهدين است زياد بخوانيد،آن جا دارد كه: (الهي اخرج حُبَّ الدنيا من قلوبنا كما فعلت بالصالحين من صفوتك){يعني}حب دنيا را از دل ما بيرون كن همچنان كه در حق برگزيدگانت اين كار را كردي.(و اغرس في افئدتنا اشجار محبتك) و درخت دوستي خودت را در دل ما بنشان.

بايد اول حب دنيا بيرون برود تا درخت دوستي نشانده شود .

هيچ وقت دير نيست،خداوند جَبّار است. جبار يعني شكسته

بند.ضررهاي ما را جبران ميكند .اگر انسان برگشت و راست راستي ،پشيمان شد كه عمرش به بطالت گذشته ،خداوند جبران ميكند (يا مُبَدِلَ السَّيئات با الحَسنات)اي تبديل كنندۀ بديها  به خوبي ها.

يكي از كارهاي خدا همين است؛اما براي همه نيست  براي كساني است

كه واقعاً برگردند.